Aktif İmgelem Nedir? Jung’un İç İmgelerle Çalışması

Jung, zihninde beliren figürlerle konuşuyor, onlara sorular soruyor ve bu karşılaşmaları yazıyordu. Aktif imgelem adını verdiği çalışmada kişi uyanıktır. İmgeleri önceden belirlediği bir hikâyeye uydurmadan izler. Bir yandan da sorularıyla, düşünceleriyle ve duygularıyla bu karşılaşmaya katılır. Yöntemin “aktif” yanı budur: Kişi yalnızca seyretmez; zihninde beliren figürlere cevap verir, söylediklerini sorgular.

Bu figürler arasında yaşlı İlyas ve onun kızı olarak beliren kör Salome vardır. Jung, konuşmalar sırasında beklemediği cevaplarla karşılaştığını anlatır. İlyas’ı düşünceyle, Salome’yi duygu ve arzuyla ilişkilendirir. Jung’a göre bu figürlerin kendi beklentilerinden farklı konuşması, bilinçdışının onun iradesinden bağımsız işlediğini gösterir. Kırmızı Kitap, bu deneyimleri ve onlar üzerine yazdıklarını bir araya getirir.

Jung bu dönemde hastalarını görmeyi, çalışmayı ve ailesiyle yaşamayı sürdürür. Zihninde yaşadıklarıyla dışarıda olup bitenleri birbirinden ayırmaya önem verir. Bir figürün söylediklerini ciddiye almak, bunları doğru saymak veya ona uymak demek değildir. Kişi duyduklarını değerlendirir, kabul etmediği bir düşünceye karşı çıkar. Nasıl davranacağına kendisi karar verir.

Bir konuşmanın ardından söyleyemediklerimizi zihnimizde tekrarlamak ise tek başına aktif imgelem sayılmaz. Jung’un çalışmasında kişi, iç imgelerin gelişimini takip eder ve onlarla diyalog kurar. Bu, herkesin kendi başına deneyeceği basit bir hayal kurma alıştırması değildir. Jung, bu yoğun deneyimler sırasında gündelik işlerini ve ilişkilerini sürdürmeyi, dış dünyayla bağını korumanın bir yolu olarak görür.

Bölümde geçen kavramlar

Aktif imgelem

Jung’un, kişinin uyanıkken beliren iç imgelerin gelişmesine alan tanıdığı, onlarla bilinçli olarak ilişki kurduğu ve bu sürece kendi tepkileriyle katıldığı çalışma yöntemidir.

Ego (ben)

Jung’un kuramında, kişinin kendisini “ben” olarak deneyimlemesini sağlayan ve bilinçli yaşantılarını bir araya getiren merkezdir.

Bilinçdışının özerkliği

Jung’un, bazı düşünce, duygu ve imgelerin bilinçli niyetimizden bağımsız biçimde ortaya çıkıp gelişmesini anlatmak için kullandığı düşüncedir.

Arketip

Jung’un kuramında, insanlarda ortak olduğunu öne sürdüğü; rüyalarda, mitlerde ve farklı kültürlerde çeşitli imgelerle ifade bulabilen temel ruhsal örüntüdür.

Kaynaklar ve okumalar

• C. G. Jung, Kırmızı Kitap / Liber Novus — özellikle İlyas ve Salome ile karşılaşmalar; Sonu Shamdasani’nin editörlüğünde yayımlanan eser
• C. G. Jung, Anılar, Düşler, Düşünceler — Aniela Jaffé’nin derleyip yayına hazırladığı eser; Jung’un bilinçdışıyla karşılaşmasını anlattığı bölüm
• C. G. Jung, Jung on Active Imagination — Joan Chodorow’un derlediği, Jung’un aktif imgelem üzerine yazılarını bir araya getiren ek okuma

Bu metin eğitim ve bilgilendirme amaçlıdır. İçerik notu